يكى : تن ، - كه وى را بتازى بدن خوانند ، - و جسد ، « 1 » « ( و ) » ديگر « 2 » جان ، - كه او را « 3 » روح خوانند ، « 4 » و سيّوم « 5 » روان ، - كه او را « 6 » نفس خوانند « 7 » . جسد كثيف است - و روح لطيف « 8 » ، و نفس چيزى است بيرون ازين گوهرها « 9 » ، - و لطيفى وى - جز « 10 » لطيفى روح است « 11 » ، - كه معنى لطيفى روح تنك « 12 » است - و باريك « 13 » گوهرى ، و روشن سرشتى ، - چنان كه هواى روشن . و لطيفى « [ نفس ] » ديگر است - كه اندرين تنكى « 14 » به كار نيايد ، و مانند « 15 » است - بلطيفى سخن ، - و لطيفى معنى . و آفريدگار « 16 » تن را از اندامها ساخت ، و اندامها را « 17 » از كثافت

--> ( 1 ) - كه او را جسد خوانند و بدن گويند ، - ب - ج - كه او را بدن و جسد خوانند - د . ( 2 ) - ديگرى را - د . ( 3 ) - وى را - آ . ( 4 ) - گويند - ب - ج . ( 7 ) - گويند - ب - ج . ( 5 ) - و ديگر - ب - و سه ديگر - ج . ( 6 ) - بى : كه او را - آ . ( 8 ) - لطيف است - آ . ( 9 ) - ازين سه گوهرها - آ . - از اين گوهر را - ب ، - اين گوهرها - ج - د . ( 10 ) - وى نه چون - ب - ج . ( 11 ) - بى : است - آ . ( 12 ) - تنكى - د - ظ . ( 13 ) - باريات ( - كذا ) - آ . ( 14 ) - تجلى - ب ، - كى اندر بجشكى - ج - د . ( 15 ) - ماننده - ج . ( 16 ) - آفريدگارا - آ . ( 17 ) - بى : را - آ - د .